Wie het langst leeft, heeft de meeste uitvaarten. Althans, als je zin hebt om al die bekende, minder bekende en volstrekt onbekende mensen uit je Bergense omgeving de laatste eer te gaan bewijzen. En dan moet je jezelf ook nog eens afvragen of de manier waarop je dat dan doet wel zo eervol is. Ik ben zelf wel een beetje een funeral crasher. Ik zoek ze bewust op en zet ze dan met potlood in mijn agenda. Of dat vreemd is laat ik maar even in het midden. Je zou het ook fetisj voor begrafenissen kunnen noemen.

Huilie Huilie

Voor mij is het een vorm van tijdverdrijf voor de momenten als ik tussen een paar afspraken door wat ruimte heb. Dan schuif ik graag aan bij het laatste gedeelte van een uitvaart. Het huilie huilie en de kist mis ik nog weleens, maar de koffie en cake weet ik altijd wel mee te pakken. Of rond lunchtijd; de broodjes en het romige soepje. De catering bij uitvaarten is in z’n algemeenheid meer dan goed te noemen. Zeker in Schagerkogge en Crematorium Driehuis Westerveld zijn de funeral afterparty’s tegenwoordig voorzien van culinaire hapjes, Amsterdamse bitterballen en frisse, mousserende wijnen. Belangrijk is wel dat je wat stakeholders op zo’n uitvaart kent.

Meestal ben ik in pak (power dress), dus vertegenwoordig ik vaak een bedrijf of instelling waar de overledene heeft gewerkt of een tijdje verpleegd of verzorgd is. Dat loopt altijd wel los. Eén keer was ik echt overdressed en toen kwam ook nog de wat morsige discount-begrafenisondernemer, de man rook onfris uit zijn mond, naar mij toe met de mededeling dat het een zéér besloten uitvaart was. Ik fluisterde de man in zijn oor dat ik hem complimenteerde met zijn accurate optreden en stelde mij voor als lid van de raad van bestuur van Yarden. Dat leverde mij direct wat luxere broodjes van de familietafel op en kreeg ik een cappuccino in plaats van de overigens redelijke kannenkoffie.

Cash Carry & Coffin

Toch verbaas ik mij vaak over de wijze hoe uitvaarten worden opgetuigd. Werkelijk waar, het is soms tenenkrommend. Is dit nu de wens van de overledene, de familie of is het de uitvaartverzorger die z’n low budget funeral-pakket er doorheen heeft gedrukt. Cash Carry & Coffin voor minder dan 1500 euries. Rabbige geluidsinstallatie, verkeerde sprekers aankondigen of dat obligate applaus voor de man of vrouw, die hardhorend in die kist ligt te wezen. Maar het ergste zijn die kraaien die op zo’n overspannen melodramatische wijze de gasten gaan bedanken en tenslotte zeggen dat de familie eerst in kleine kring een consumptie gaat nuttigen…

Nee, mijn uitvaart incluis crematie wordt een joint venture van Charon en Tim Duin. Creativiteit en West-Friese nuchterheid in één funeral crash. En graag hard voor ze klappen.