Het is deze week precies 10 jaar geleden dat ik de deur van het lokale partijbureau van de VVD Bergen definitief achter mij dicht trok. Na 33 jaar lidmaatschap van de liberale volksbeweging was het genoeg, basta, finito, exit. Voor Robbie geen carrière meer in de politiek. De reden was eigenlijk heel triviaal, maar wél de druppel die de spreekwoordelijke emmer deed overlopen. In 2007 was ik als columnist redelijk actief op de website van de lokale VVD en gaf ik te pas en te onpas commentaar op het politieke niveau in ons dorp. Die columns waren niet altijd even mals en ik schroomde ook niet om af en toe stevig op de politieke man of vrouw te spelen. Ja, en soms ook op het randje.

Níet op de persoon zelf, maar wel op het raadslid als volksvertegenwoordiger, de wethouder als bestuurder of de burgemeester als ambtelijke gezagsdrager. In mijn beleving is daar niets mis mee? Dat kan je als ‘lijdend onderwerp’ niet leuk vinden, maar dan geldt in mijn beleving de uitspraak van de Amerikaanse president Harry Truman: “if you can’t stand the heat, get out of the kitchen…”
Politiek is niet voor watjes, naïeve, bijklussende huismoekes of overspannen leraren Textiele Werkvormen. Nee, ook dwangmatige, overambitieuze politieke carrièretijgers, die switchend van partij naar partij door het Glazen Plafond willen beuken, lopen het uiteindelijk toch op.

Maar goed, mijn columns werden dus een onderwerp van discussie binnen de partij. Geloof het of niet, maar in de lokale partij voor Vrijheid en Democratie zaten destijds figuren die ‘de vrijheid van meningsuiting‘ graag op een Erdogansiaanse wilden exploiteren. Partijvoorzitter Theo de Pee dacht de boel nog te kunnen redden door Robbie gewoon zijn stukkies te laten schrijven, maar dan wél onder het toeziend oog van WEB-nanny Anke Thissen. Deze charmante dame zat destijds in het VVD-bestuur, was Meester in de Rechten en zou af en toe met haar rode pen wat lichte censuur kunnen toepassen als Robbie de rectale irritatiegrens van de lokale politieke regenten zou kunnen gaan toucheren.

Kijk, een rode pen om hier en daar een D of T te wijzigen, vind ik prima, maar het vóóraf ingrijpen in publicaties past niet bij de VVD en óók niet bij Robbie. EXIT dus, deur dicht en wegwezen. Inmiddels ben ik dus 10 jaar partijloos, maar sluit niet uit dat de lokale liberalen volgend jaar wel mijn stem krijgen bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Ook daar lijkt langzamerhand een nieuwe en frisse politiek wind te gaan waaien.